افتادن ایمپلنت از دهان

درآمدن ایمپلنت دندان

گاهی اوقات ممکن است پس از چند سال که از ‌کاشت ایمپلنت دندان گذشته است، ناگهان ایمپلنت از جای خود در بیاید. ایمپلنت دندان جایگزین دائمی برای دندان‌های از دست رفته محسوب می‌شود اما جایگذاری آن چندان تحت مقررات خاصی نیست. هیچ گواهی یا لایسنس خاصی برای کاشت ایمپلنت توسط دندانپزشک وجود ندارد و بسیاری از دندانپزشکان بدون آموزش کافی این کار را انجام می‌دهند.

در ابتدا که ایمپلنت کاشته می‌شود، اندکی شل است چون هنوز استخوان پیرامون آن رشد نکرده و به ایمپلنت جوش نخورده است تا ثبات ثانویه کافی ایجاد کند.

اما در صورتی که پس از جوش خوردن و التیام بافت‌ها هنوز ایمپلنت لق باشد احتمال درآمدن آن در آینده وجود دارد.

دلایل درآمدن ایمپلنت دندان

ممکن است ایمپلنت دندان پیش از این که آماده تحمل فشار باشد، تحت فشار قرار گرفته باشد. پس از جایگذاری ایمپلنت چند ماه طول می‌کشد تا استخوان به ایمپلنت جوش بخورد و ایمپلنت کاملاً محکم شود. اگر در این مرحله عجله شود و باری بر ایمپلنت تحمیل شود ممکن است درمان با شکست مواجه شود.

تلاش برای صرفه ‌جویی زیاد در هزینه ‌ها باعث می‌شود برخی از دندانپزشکان از فیکسچر یا پایه ایمپلنت غیر استاندارد استفاده کند. تنها چند نوع پایه ایمپلنت استاندارد مورد تأیید وجود دارد. استفاده از محصولات نامرغوب ایمپلنت می‌تواند منجر به حساسیت بافت‌های پیرامون ایمپلنت شود. در نتیجه بدن ایمپلنت را پس می‌زند.

در صورتی که هر یک از قطعات از ایمپلنت دندان شل شود، ممکن است عفونت جدی اتفاق بیفتد. زمانی این اتفاق رخ می‌دهد که ذرات و باکتری‌ها از محل جدایش ایمپلنت و بافت‌های پیرامونی، راه نفوذ خود را پیدا می‌کنند. این امر باعث می‌شود بافت‌ها ملتهب و عفونی شده و استخوان تضعیف شود در نتیجه ایمپلنت پس از مدتی ممکن است جدا شود.

کافی نبودن تراکم استخوان فک باعث می‌شود تحت فشار زیاد جویدن، استخوان دوام نیاورد و بدن ایمپلنت را پس بزند. برای بازسازی استخوان، عمل پیوند استخوان انجام می‌شود. اما گاهی اوقات برای صرفه‌ جویی در هزینه ‌های ایمپلنت  ممکن است دندانپزشک این عنصر کلیدی کاشت ایمپلنت را نادیده بگیرد.

بدن هر فردی متفاوت است و واکنش متفاوتی به درمان نشان می‌دهد بنابراین ممکن است مشکلات بیولوژی بیمار باعث شود ایمپلنت دندان ناموفق شود.

جایگذاری نامناسب ایمپلنت دندان یکی از دلایل عدم موفقیت و درآمدن آن است. باید برای این منظور محل دقیق کاشت ایمپلنت از قبل مشخص شود. باید اطلاعات بسیار دقیقی از طریق تصویر برداری دهان به دست بیاید تا جراح برنامه ‌ریزی دقیق انجام دهد. برخی از دندانپزشکان ممکن است به جای اسکن سه بعدی، از اسکن دو بعدی استفاده کنند که اطلاعات کافی در اختیار دندانپزشک قرار نمی‌دهد و ممکن است عوارض و عواقب جدی مانند سوراخ شدن حفره سینوسی یا کف بینی به دنبال داشته باشد.

ایمپلنت دندانی که درآمده است، چگونه درمان می‌شود؟

کاشت مجدد ایمپلنت تنها روش درمان ایمپلنتی است که از استخوان فک جدا شده و در آمده است. درمان بستگی به شرایط هر بیمار و نوع استفاده از ایمپلنت دارد ( از پایه ایمپلنت برای جایگزینی یک دندان استفاده شده یا چند دندان و یا دندان مصنوعی کامل). گاهی اوقات ممکن است ایمپلنت مجدداً در همان محل جایگذاری شود. در بسیاری از موارد باید چند ماه بگذرد تا استخوان التیام یافته و گاهی نیز ممکن است نیاز به پیوند استخوان باشد.

به طور کلی احتمال موفقیت ایمپلنت دندان بسیار بالا است و یکی از موفق‌ترین درمان‌های دندانپزشکی محسوب می‌شود. می‌توان با مراقبت و بهداشت روزانه، طول عمر ایمپلنت دندان را افزایش داده و حتی آن را مادام‌العمر کرد.